سخن از ارباب دلها و محبوب قلوب شیعیان حضرت ابی عبدالله الحسین علیه السلام است .
آن امامی که محبتش در قلوب شیعیان نقش بسته و هر انسانی که کمتر اعتقادی به وجود ان جناب دارد در دل خود یک دریا از محبت بی کران آن بزرگوار احساس میکند.
بس خوشا و هزاران سعادت به کسیکه محبت این ارباب و مولا را در دل دارد :
[الأمالي للصدوق] القطان عن السكري عن الجوهري عن عمير بن عمران عن سليمان بن عمران النخعي عن ربعي بن خراش عن حذيفة بن اليمان قال رأيت النبي ص آخذا بيد الحسين بن علي ع و هو يقول يا أيها الناس هذا الحسين بن علي فاعرفوه فو الذي نفسي بيده إنه لفي الجنة و محبيه في الجنة و محبي محبيه في الجنة
از امالی صدوق نقل شده حذیفة بن الیمان می گوید دیدم نبی اکرم (صلی الله علیه وآله و سلم) را در حالیکه دست حسین بن علی علیها السلام را گرفته و می فرمایند :
ای مردم این حسین بن علی است .پس او را بشناسید .قسم به آنکس که جانم در دست اوست بدون تردید او در بهشت خواهد بود و محبین او هم در بهشت خواهند بود و همچنین کسیکه محب حسین ع را دوست بدارد
حتی اگر کسی حضرت اباعبدالله را دوست ندارد و فقط دوستدار ابی عبدالله را دوست بدارد در بهشت خواهد بود .
پس صد خوشا و سعادت به کسیکه محب یک دوستدار امام حسین ع باشد.
سخن بالاتر از بهشتی شدن است .محب ابی عبدالله علیه السلام محبوب خداوند هم خواهد شد
در حدث نورانی و شریفی امده :
الترمذي بسنده عن يعلى بن مرة قال قال رسول الله ص حسين مني و أنا من حسين أحب الله من أحب حسينا
حسین از من است و من از حسینم .خدا کسی را که حسین را دوست بدارد دوست می دارد!
این خود نشانگر شدت و عظمت محبت خداوند به ابی عبدالله است که حتی محبان او را هم دوست دارد.
سخن به اینجا منتهی نمی شود. هنوز مقام محب ابی عبدالله بالاتر از این حرفهاست :
محمد الحميري عن سعيد عن نضر بن علي عن علي بن جعفر عن أخيه موسى قال أخذ رسول الله ص بيد الحسن و الحسين فقال من أحب هذين الغلامين و أباهما و أمهما فهو معي في درجتي يوم القيامة
رسول خدا ص دست امام حسن و امام حسین علیهماالسلام را گرفت و فرمود:
کسیکه این دو جوان و پدرشان و مادرشان را دوست بدارد پس چنین شخصی در قیامت همراه من در درجه من خواهد بود
سبحان الله همجواری با رسول خدا اشرف مخلوق خداوند و نزدیکترین مخلوق به خدا !
مقامی دیگر برای محب ابی عبدالله علیه السلام :
أبي عن سعد عن ابن عيسى عن أبيه عن عبد الله بن المغيرة عن محمد بن سليمان البزاز عن عمرو بن شمر عن جابر عن أبي جعفر ع قال قال رسول الله ص من أراد أن يتمسك بعروة الله الوثقى التي قال الله عز و جل في كتابه فليتوال علي بن أبي طالب و الحسن و الحسين فإن الله تبارك و تعالى يحبهما من فوق عرشه
رسول خدا ص فرمودند :
هرکس بخواد به عروة الله الوثقی که خداوند در قرانش گفته تمسک جوید پس علی بن ابی طالب ع و حسن و حسین را دوست بدارد که خداوند متعال این ایشان را دوست دارد از بالای عرشش
اینها همه نشانگر شدت علاقه و محبت خداوند به ابی عبدالله است که خداوند چنین سفره ای را تنها برای محبان ابی عبدالله چیده.
زمانی که محبت داشتن به ابی عبدالله باعث بهشتی شدن انسان و هم جوار شدن انسان با رسول خدا ص هست کاملا مشخص می شود تا چه اندازه حضرت رب العالمین به وجود بنده و ولیش محبت دارد.
و اما بازتاب این محبت و عشق از ابی عبدالله زمانی ظاهر می شود که خود ابی عبدالله مشتاق وواله لقاء رب و خدای خویش هست .در روز عاشورا نصر (نام یک ملک)بر ابی عبدالله نازل گشت و سپس ابی عبدالله را مخیر بین پیروزی و لقاء الهی نمود .ابی عبد الله علیه السلام لقاء خداوند و وصل به محبوب و حیبیش را ترجیح داد.
عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ سَيْفِ بْنِ عَمِيرَةَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَعْيَنَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ لَمَّا نَزَلَ النَّصْرُ عَلَى الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ حَتَّى كَانَ بَيْنَ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ ثُمَّ خُيِّرَ النَّصْرَ أَوْ لِقَاءَ اللَّهِ فَاخْتَارَ لِقَاءَ اللَّهِ
واقعا این چیزی چز قدرت عشق نیست که سخت ترین بلاها بر کسی وارد بشود ولی ذره ای وانمود نکند بلکه ابراز رضایت کامل هم داشته باشد (الهی رضا برضاک)
ابی عبدالله در سخت ترین شرایط مانند (تشنگی ، غربت ، از دست دادن عزیزین کسان و وداع جانسوز با اهل و عیال)بازهم فریاد الهی رضا برضاک بر زبان داشت .حقیقتا این حال شامل کسی جز عاشق و دل باخته حضرت حق نمی شود !
السلام علی الحسین و علی علی بن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین
اصول دین 
