بعدی »

[hamed.drd]

با سلام مطلب زیر در یک وبلاگ دیده شد که مدعی تناقض در قرآن بود.

3- آیا خدا می تواند شرک و مشرکان را ببخشد؟شرک به معنای پرستش چیزهای دیگر به عنوان خدا که در سوره نسا خدا یکی از این موارد را می بخشد؟
بله می بخشد,در یک مورد در اینجا می بخشد.(سوره نسا آیه ۱۵۳)
خیر,نمی بخشد وحکمش مرگ است(سوره نسا آیه ۴۸)و(سوره نسا آیه ۱۱۶)

ابتدا اصل آیات را ببینیم

همه آیات از سوره نساء است.

يَسَْلُكَ أَهْلُ الْكِتَابِ أَن تُنزَِّلَ عَلَيهِْمْ كِتَابًا مِّنَ السَّمَاءِ  فَقَدْ سَأَلُواْ مُوسىَ أَكْبرََ مِن ذَالِكَ فَقَالُواْ أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْهُمُ الصَّعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ  ثُمَّ اتخََّذُواْ الْعِجْلَ مِن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ فَعَفَوْنَا عَن ذَالِكَ  وَ ءَاتَيْنَا مُوسىَ‏ سُلْطَانًا مُّبِينًا(153)

اهل كتاب از تو مى‏خواهند كه كتابى از آسمان [يكباره‏] بر آنان فرود آورى. البتّه از موسى بزرگتر از اين را خواستند و گفتند: «خدا را آشكارا به ما بنماى.» پس به سزاى ظلمشان صاعقه آنان را فرو گرفت. سپس، بعد از آنكه دلايل آشكار برايشان آمد، گوساله را [به پرستش‏] گرفتند، و ما از آن هم درگذشتيم و به موسى برهانى روشن عطا كرديم. (153)

إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ مَا دُونَ ذَالِكَ لِمَن يَشَاءُ  وَ مَن يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْترََى إِثْمًا عَظِيمًا(48)

مسلّماً خدا، اين را كه به او شرك ورزيده شود نمى‏بخشايد و غير از آن را براى هر كه بخواهد مى‏بخشايد، و هر كس به خدا شرك ورزد، به يقين گناهى بزرگ بربافته است. (48)

إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَن يُشرَْكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ مَا دُونَ ذَالِكَ لِمَن يَشَاءُ  وَ مَن يُشرِْكْ بِاللَّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالَا  بَعِيدًا(116)

خداوند، اين را كه به او شرك آورده شود، نمى‏آمرزد و فروتر از آن را بر هر كه بخواهد مى‏بخشايد. و هر كس به خدا شرك ورزد، قطعاً دچار گمراهىِ دور و درازى شده است. (116)

البته بنده نفهمیدم آیه اولی چه ارتباطی به شرک دارد دوستان اگر نظری دارند بفرمایند.

ظاهراً نویسنده بالا بین گناه شرک ورزیدن مانند ریاء و انجام عملی به خاطر هوای نفس و نیت غیر خدایی فرقی نگذاشته و شرک در نیت یاعمل را مساوی با دو گانه پرستی که در مقابل توحید و در کنار کفر است قرار داده است. غافل از اینکه گناه شرک در حیطه اهل ایمان و اسلام است و شرک در ربوبیت خداوند خارج از اهل ایمان و اسلام حیطه دارد.
ممکن است کسی معتقد به خلق توسط خداوند باشد لکن در ربوبیت خداوند شرک بورزد که یک اعتقاد مشرکانه است.

مانند مفاد آیه زیر

العنكبوت : 61   وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ

و اگر از ايشان بپرسى: «چه كسى آسمانها و زمين را آفريده و خورشيد و ماه را [چنين‏] رام كرده است؟» حتماً خواهند گفت: «اللَّه» پس چگونه [از حقّ‏] بازگردانيده مى‏شوند؟ (61)

 و ممکن است کسی مومن به خدا باشد و عمل او از شرک خالی نباشد مانند عمل ریایی و عمل به خاطر هوای نفس

يوسف : 106   وَ ما يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلاَّ وَ هُمْ مُشْرِكُونَ

و بيشترشان به خدا ايمان نمى‏آورند جز اينكه [با او چيزى را] شريك مى‏گيرند. (106)

اما شرکی که بخشیده نمی شود شرک در ربوبیت خداوند می باشد که این فرد وارد اهل اسلام و اهل ایمان نشده است و در گروه مشرکین به خداوند و ربوبیت او قرار می گیرد.
کسی داخل امت ابراهیم است که ذره ای شرک به خداوند قائل نمی شود.

مشرک دارای ضلالت بسیار بزرگ است و با عمل خود به افتری و دروغی بزرگ اقدام کرده است.

النساء : 48   إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ وَ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرى‏ إِثْماً عَظيماً

النساء : 116   إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ وَ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالاً بَعيداً

شرک موجب حرام بودن بهشت بر مشرک می شود

المائدة : 72   لَقَدْ كَفَرَ الَّذينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسيحُ ابْنُ مَرْيَمَ وَ قالَ الْمَسيحُ يا بَني‏ إِسْرائيلَ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَ رَبَّكُمْ إِنَّهُ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَ مَأْواهُ النَّارُ وَ ما لِلظَّالِمينَ مِنْ أَنْصارٍ

كسانى كه گفتند: «خدا همان مسيح پسر مريم است»، قطعاً كافر شده‏اند، و حال آنكه مسيح، مى‏گفت: «اى فرزندان اسرائيل، پروردگار من و پروردگار خودتان را بپرستيد كه هر كس به خدا شرك آوَرَد، قطعاً خدا بهشت را بر او حرام ساخته و جايگاهش آتش است، و براى ستمكاران ياورانى نيست.» (72)

شرک در اعتقادات موجب حبط و تباهی اعمال است

سوره انعام
ذلِكَ هُدَى اللَّهِ يَهْدي بِهِ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ لَوْ أَشْرَكُوا لَحَبِطَ عَنْهُمْ ما كانُوا يَعْمَلُونَ (88)

اين، هدايت خداست كه هر كس از بندگانش را بخواهد بدان هدايت مى‏كند. و اگر آنان شرك ورزيده بودند، قطعاً آن چه انجام مى‏دادند از دستشان مى‏رفت. (88)

اما شرک در غیر اعتقادات شرک در عمل و در نیت است که مومن و مسلمان از آن مصون نیستند.

مانند جماعت زیر که اعمالشان نه تنها پاداش ندارد بلکه گناه در نامه عمل ثبت می شود

البقرة : 264   يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى‏ كَالَّذي يُنْفِقُ مالَهُ رِئاءَ النَّاسِ وَ لا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ صَفْوانٍ عَلَيْهِ تُرابٌ فَأَصابَهُ وابِلٌ فَتَرَكَهُ

صَلْداً لا يَقْدِرُونَ عَلى‏ شَيْ‏ءٍ مِمَّا كَسَبُوا وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرينَ

النساء : 38   وَ الَّذينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ رِئاءَ النَّاسِ وَ لا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ لا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ وَ مَنْ يَكُنِ الشَّيْطانُ لَهُ قَريناً فَساءَ قَريناً

الأنفال : 47   وَ لا تَكُونُوا كَالَّذينَ خَرَجُوا مِنْ دِيارِهِمْ بَطَراً وَ رِئاءَ النَّاسِ وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبيلِ اللَّهِ وَ اللَّهُ بِما يَعْمَلُونَ مُحيطٌ

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، صدقه‏هاى خود را با منّت و آزار، باطل مكنيد، مانند كسى كه مالش را براى خودنمايى به مردم، انفاق مى‏كند و به خدا و روز بازپسين ايمان ندارد. پس مَثَلِ او همچون مَثَلِ سنگ خارايى است كه بر روى آن، خاكى [نشسته‏] است، و رگبارى به آن رسيده و آن [سنگ‏] را سخت و صاف بر جاى نهاده است. آنان [رياكاران‏] نيز از آنچه به دست آورده‏اند، بهره‏اى نمى‏برند و خداوند، گروه كافران را هدايت نمى‏كند. (264)

و كسانى كه اموالشان را براى نشان‏دادن به مردم انفاق مى‏كنند، و به خدا و روز بازپسين ايمان ندارند. و هر كس شيطان يار او باشد، چه بد همدمى است. (38)

و مانند كسانى مباشيد كه از خانه‏هايشان با حالت سرمستى و به صرف نمايش به مردم خارج شدند و [مردم را] از راه خدا باز مى‏داشتند، و خدا به آنچه مى‏كنند احاطه دارد. (47)

و سفارش خداوند به اهل ایمان قیام برای خدا و دوری از شرک عملی است.

سبأ : 46   قُلْ إِنَّما أَعِظُكُمْ بِواحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنى‏ وَ فُرادى‏ ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا ما بِصاحِبِكُمْ مِنْ جِنَّةٍ إِنْ هُوَ إِلاَّ نَذيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذابٍ شَديدٍ

بگو: «من فقط به شما يك اندرز مى‏دهم كه: دو دو و به تنهايى براى خدا به پا خيزيد، سپس بينديشيد كه رفيق شما هيچ گونه ديوانگى ندارد. او شما را از عذاب سختى كه در پيش است جز هشداردهنده‏اى [بيش‏] نيست. (46)

[نقدی]

تاپیک زیر هم در این رابطه هست !

http://www.al-mobin.com/kalam/index.php/topic,1261.0.html


خلاصه بحثهای قبل این شد که

قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
بگو: «اى بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده‏ايد! از رحمت خداوند نوميد نشويد که خدا همه گناهان را مى‏آمرزد، زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است.

اما ظاهرا بدون توبه هم گاهی همه گناهان را می بخشد مگر یک گناه و اونم شرک به خداست :

إِنَّ اللّهَ لاَ يَغْفِرُ أَن يُشْرَکَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِکَ لِمَن يَشَاء وَمَن يُشْرِکْ بِاللّهِ فَقَدِ افْتَرَى إِثْمًا عَظِيمًا
خداوند (هرگز) شرک را نمى‏بخشد! و پايين‏تر از آن را براى هر کس (بخواهد و شايسته بداند) مى‏بخشد. و آن کسى که براى خدا، شريکى قرار دهد، گناه بزرگى مرتکب شده است.