بعدی »

[حسین]

چون مباحث آغشته به قانون های فیزیک شده لازم می دونم طبق قانون دوم تومودینامیک

مفاد این قانون اینست که جهان و همه اجزاء ان به خودی خودی رو به تدریج هستند
(( این قانون نمی تواند با ازلیت ماده جمع شودچون :
اولا چیز ازلی ابدی هم هست و با این قانون ابدیت ماده مورد خدشه هست
ثانیا از صفات ازلی اینست که تبدیل و تغییر نداشته باشد
ثالثا اگر ماده ازلی می بود تا بحال طبق این قانون باید ماده فانی شده باشد))

[حسین]

ایا درحقیقت می توان با قانون پایستگی ازلیت ماده و عدم حادث بودن انرا ثابت کرد؟
به نظر من اصلا امکان چنین کاری با این قانون به تنهایی نیست.چون
اولا فیزیک تجربی است و هرگز فیزیک نمی تواند نسبت به گذشته اظهار نظر کند چون گذشته نیست که قابل تجربه باشد
ثانیا قانون های فیزیک همه فعلی و مختص به زمان حال هستند
ثالثا در یک صورت تجربه می تواند نسبت به آینده و گذشته حکم کلی بدهد و ان هم در زمانیکه تجربه ضمیمه به عقل و برهان عقلی شود.
این در حالیست که عقل هرگز ازلی بودن ماده را نمی تواند تایید کند.می ماند تجربه تنها  و تجربه به تنهایی نسبت به گذشته آینده ساکت است و تنها در مورد زمان حال هست

[حسین]

از این جهت برهان مشکل داره که تقسیم بندی را بر اساس وجودیت قرار داده یعنی وجودیت را مشترک بین خالق و مخلوق قرار داده که وجودیت خالق و مخلوق هیچ سنخیتی ندارد زیراکه واجب الوجود ازلی و ابدی است ولی ممکن الوجود مسبوق به عدم. پس این نوع تقسیم بندی مشکل داره و این برهان مناسب برای اثبات وجود خدا نیست.

یکی از دوستان عزیز هم بصوت فوق بر برهان امکان و وجوب اشکال وارد ساخته اند.
جواب این اشکال یک حرف است:
این برهان از وجود واجب و ممکن سخن به میان نیاورده بلکه بحث ماهیت هست .

[حسین]

اگر ماهیت باشد، شاید بتوان به ایراد کانت اشکال وارد کرد. حال شما لطف کنید که تفاوت دقیق میان ماهیت و وجود را چه در حیطه فلسفه و چه در حیطه غیر آن بیان کنید تا بحث روشن شود.

ماهیت به معنی چیستی می باشد و وجود به معنی هستی

ماهیت ناظر به چگونگی هست و حتی ممکنه در مورد چیزهایی که موجود نیستند هم اظهار نظر کند

[حسین]

درست است، ولی ماهیت و وجود در مورد ممکنات یا نا ممکنات می توانند اظهار نظر کنند نه در مورد خداوند متعال که فکر کردن در ذات خدا راه ندارد. حتی اگر باز هم توجیه کنیم که می شود، داریم ترکیب وهمی برای خداوند درست می کنیم که همانطور که قبلا خودتان هم اشاره کردین خداوند بسیط است. نظرتون چیه؟

حرفتان متین هست
خداوند ماهیت ندارد و محال است که خداوند ماهیت داشته باشد.
لکن بحث ما در مورد ماهیت انواع متصورات وجود هست که به چند قسم ممکن و واجب و ممتنع تقسیم می شود و این تقسیم بندی هیچ وجه محالی در بر ندارد

[حسین]

یعنی در این تقسیم بندی همه متصورات را در نظر می گیرند بجز خداوند؟ اگر اینگونه باشد که این برهان برای اثبات وجود خدا غیر مفید است.

به این حرف دقت کنید:

وجود سه صورت دارد
یا وجود برایش ضروری است
یا وجود و عدم برایش یکسان هست
یا وجود برایش ممتنع هست

این چه اشکالی دارد.مثلا اگر بگوییم خداوند وجودش برایش ضروری است قائل به ماهیت داشتن خداوند شده ایم.اگر اینطور باشد صفات خداوند هم همین حالت پیدا میکند !

[حسین]

اشکالی پیدا نمی کند. ولی بحث سر این است که اگر بتوان وجود و ماهیت را برای ذات پروردگار در نظر گرفت. عده ای نظرشان این است که وجود و ماهیت فقط برای ممکنات می باشند. و تازه اینکه وجود و ماهیت شاید یکی از چند عوامل دیگر باشند که عقل بشری برای ممکنات پیدا کرده است.

دوست عزیز
اولا ما هم منکر ماهیت برای خداوند هستیم اما انکار وجود برای خداوند کفر است.

من هم گفتم این برهان با این بیان شروع میشود هیچ اشکالی ندارد .اگر این بیان اشکال داشته باشد پس هیچ صفتی در مورد خداوند هم جواز اطلاق ندارد
دقت کنید:

وجود سه صورت دارد
یا وجود برایش ضروری است
یا وجود و عدم برایش یکسان هست
یا وجود برایش ممتنع هست

این چه اشکالی دارد.مثلا اگر بگوییم خداوند وجودش برایش ضروری است قائل به ماهیت داشتن خداوند شده ایم.اگر اینطور باشد صفات خداوند هم همین حالت پیدا میکند !

خداوند فراتر از فهم ماست. لذا در روایات به دو مورد درباره خداوند اشاره شده است:
نمی توانیم بگوییم چیست (نفی تشبیه)
نمی توانیم بگوییم نیست (نفی تعطیل)

ما هم قبول داریم اما چه ربطی به بحث ما داشت

[حسین]

ما از نفی مقابل می فهمیم که خداوند وجود دارد. به عبارت دیگر چون نمی توانیم منکر شویم، می گوییم وجود دارد.

از نفی مقابل نفی مقابل فهمیده می شود نه اثبات طرف مخالف

دقیقا همین طور است. در مورد صفات هم جواز اطلاق مستقیم نداریم زیرا:

امام (ع):  صفات برای خداوند نفی مقابل است.

در مورد وجودیت خداوند هم به همین گونه است. از نفی مقابل می فهمیم که وجود دارد.

صفات رحمن و رحیم در قرآن چیه؟

می دونم چی می خوایید بگید
بله اگه ما بگیم صفات خداوند چیزی جدای از ذات خداوند هست حرف شما درست و خداوند این صفات را ندارد
لکن ما اعتقاد داریم ذات خداوند عین صفات ذات اوست و صفات ذات او عین ذات اوست

[حسین]

دوست اولا یه نکته را عرض کنم شما تا خدا را ثابت نکنی نمی تونی به رویات یا خود قران مراجعه کنی
پس باید قبل از روایت و قران خود خدا و دین خدا ثابت بشه بعد قرآن و روایت بعنوان مدرک م معیار قلمداد می شود

لذا لازم است قبل از هرچیز ما خداوند را با دلیل عقل ثابت نماییم

اکه منظورتون از روایت این روایت است :

امام (ع):  صفات برای خداوند نفی مقابل است.

لطف کنید متن کامل و عربی این حدیث را بیارید تا من برسی نماییم.

با تشکر

[حسین]

خوب اگه این جوری هست که شما هم نباید از قرآن مثال بیارید و در نتیجه خیلی از بحث های ما باطل می شه. من فکر می کردم می خواهیم از منظر اسلامی خدا رو اثبات کنیم که داریم چنین براهینی رو بررسی می کنیم.

خب من که نخواستم ثابت کنم .
خواستم طبق حرف شما بیام جلو و حرف شما رو نقض کنم طبق معتقداتتون

بعدشم دوست عزیز ما تا اسلام و قرآن و خدا را ثابت نکنیم نمی تونیم از متن  اسلام دلیل بیاریم..
تنها کاری که می توانیم بکنیم قبل از اثبات خدا و قران از ایات قرآن اونهایی که حاوی برهان هستند ازشون استفاده کنیم و  همچنین روایات
در غیر اینصورت میشه تقلید در اصول دین و این خلاف نظر قاطبه علما هست