بعدی »

[Ya Mahdi 1170]

امام حسين (ع) مي فرمايند:

اَلْبُكاءُ مِنْ خَشیةِ اللهِ نَجآةٌ مِنَ النّارِ

گریه از ترس خدا سبب نجات از آتش جهنّم است

(حیات امام حسین ج 1 /ص 183)

[hosna]

سلام علیکم
حدیث بسیار زیباییست. اما همیشه این سوال برایم بی پاسخ مانده که چگونه می توان معبودی را بی انتها دوست داشت و در عین حال از او سخت ترسید. مگر نه آنکه از دوست انتظاری جز بخشش و عطوفت نمی رود. شاید در ضمیر نا خود آگاه این همان بهانه ای است که به انسان آزادی خاطری می دهد که گناه او بی مانع است و بخشودنی زیرا که معبود او بخشنده ترین است. چگونه می توان این احساس ترس را تحقق بیشتری بخشید و تمرین کرد?
با تشکر

[حسین]

سوال بسیار خوبی کرده اید

در حقیقت گریه از خوف خداوند گریه و بکاء از اعمال خودماست و گریه از عدل خداوند !

ترس از خداوند به خاطر ترس از دور ماندن خداوند است نه ترس از خداوند

همانندی که یک عاشق ترس از این دارد که مبادا معشوق خویش را از دست بدهد مومن هم ترس از این دارد که با عملش مبادا از خداوند دور شود

[z.a.m]

 دوست عزیز
بهتون پیشنهاد می کنم مطالب دعوا با خدا و حقیقت بندگی رو مطالعه کنید ، انشا الله پاسختونو بگیرین.

[hosna]

از پاسخ شما هر دو بزرگوار ممنونم

[گل نرگس]

گریه مومن به خاطر اعمال بدی است که انجام میدهد و ترس او به خاطر این است که میترسد خدا را از دست بدهد

[ramin123]

عالی بود